Sytuację gospodarczą na świecie w 2025 roku determinowały ryzyka geopolityczne, napięcia handlowe i rozwój technologii związanych ze sztuczną inteligencją. W polskiej gospodarce ubiegły rok upłynął pod znakiem stopniowo rozkręcającej się aktywności oraz szybszej od oczekiwań dezinflacji, która pozwoliła istotnie złagodzić politykę monetarną.
Sytuacja w gospodarce światowej
Rok 2025 był kolejnym okresem zwiększonej niepewności naznaczonej przede wszystkim silnym wzrostem napięć handlowych i postępującą fragmentacją współpracy międzynarodowej, co związane było m.in. z radykalną zmianą polityki zagranicznej przez administrację Donalda Trumpa.
Nie spełniły się dotychczas obawy o negatywny wpływ protekcjonizmu na amerykańską gospodarkę. Wprawdzie w drugiej połowie ubiegłego roku rekordowo długie zawieszenie pracy rządu federalnego skutkowało m.in. lukami i opóźnieniami w publikacji danych, co powodowało trudności w ocenie rzeczywistych tendencji. Niemniej, inflacja w 2025 roku w USA obniżyła się do 2,6% z 2,9% w 2024 roku, a PKB w III kwartale 2025 roku wzrósł w ujęciu realnym aż o 4,4% r/r, po 3,8% r/r w II kwartale i wobec spadku o 0,6% r/r w I kwartale (annualizowany wynik odsezonowany).
Nadal podwyższone są jednak obawy o kondycję rynku pracy za oceanem. W grudniu 2025 roku stopa bezrobocia w USA osiągnęła 4,4%, co oznacza wzrost względem 4,1% notowanych na koniec 2024 roku. Dla porównania, pod koniec 2023 roku wynosiła ona 3,8%, potwierdzając utrzymujący się trend wzrostowy. W 2025 roku towarzyszyła temu największa od dekad fala redukcji w sektorze publicznym, która według szacunków objęła około 300 tys. stanowisk. Jesienią obawy dotyczące sytuacji na rynku pracy zaczęły dominować nad ryzykami związanymi z inflacją i cłami, co skłoniło Fed do trzykrotnej obniżki stóp procentowych o 25 p.b. każda, łącznie dokonując redukcji stóp z poziomu 4,50% do 3,75%.
W 2025 roku tempo wzrostu gospodarczego w strefie euro nieco przyspieszyło. W IV kwartale 2025 roku PKB w ujęciu realnym zwiększył się w tej grupie państw o 1,3% r/r, po 1,4% r/r w III kwartale, 1,5% r/r w II kwartale i 1,6% r/r w I kwartale, a w skali całego 2025 roku wzrost sięgnął 1,5%. W poszczególnych kwartałach 2024 roku tempo zmian PKB w strefie euro wahało się między 0,5% a 1,3% r/r, co w ujęciu rocznym przełożyło się na średni poziom 0,9%.
Samotnym liderem wzrostu gospodarczego strefy euro była w ubiegłym roku Irlandia, gdzie dwucyfrową dynamikę PKB wygenerowały przyspieszone dostawy do USA w związku z cłami, a także działalność firm technologicznych i farmaceutycznych oraz przenoszenia praw własności intelektualnej. Poza tym utrzymało się duże zróżnicowanie między pozostałymi krajami członkowskimi strefy euro. Najlepiej radziły sobie gospodarki Europy Środkowo-Wschodniej, Hiszpania i Chorwacja. Kluczowej dla Polski ze względu na powiązania handlowe niemieckiej gospodarce udało się wydostać z recesji, choć dynamika wzrostu jest póki co niska (0,2% r/r).
Perspektywy gospodarcze Niemiec wspierają zarówno planowane inwestycje, jak i działania o charakterze fiskalnym, jednak ich poprawę nadal ograniczają utrzymujące się wyzwania strukturalne. Przy nadal umiarkowanym popycie, presja inflacyjna ulegała stopniowo dalszemu zmniejszaniu. W strefie euro średnioroczna inflacja obniżyła się w 2025 roku do 2,1%, podczas gdy w 2024 roku wynosiła 2,4%. W grudniu 2025 roku zharmonizowany indeks cen konsumpcyjnych (HICP) ukształtował się na poziomie 2,0%, czyli była zgodna z celem inflacyjnym Europejskiego Banku Centralnego. W odpowiedzi na poprawę sytuacji inflacyjnej Europejski Bank Centralny przeprowadził w pierwszej połowie 2025 roku cztery obniżki stóp procentowych po 25 punktów bazowych każda, redukując ich poziom z 3,15% do 2,15%. Jednocześnie rynek pracy pozostał stabilny. Stopa bezrobocia w ostatnich miesiącach oscyluje wokół poziomu 6,3%, czyli blisko historycznego minimum. Jednak nadal w niektórych krajach wskaźnik ten rośnie, najsilniej w Finlandii i Słowenii, w których na koniec 2025 roku był o ponad 1,5 p.p. wyższy niż w 2024 roku.
Chinom w ubiegłym roku udało się osiągnąć wynik zaplanowany przez władze centralne – wzrost PKB w Państwie Środka utrzymał się na poziomie 5,0%. Według oficjalnych statystyk tempo wzrostu w trakcie roku jednak słabło – z 5,4% r/r w I kwartale do 4,5% r/r w IV kwartale 2025 roku. Wobec sankcji celnych USA eksporterzy z Chin zdołali znaleźć alternatywne rynki zbytu dla swojej produkcji, między innymi w Europie czy Afryce, osiągając w skali całego roku rekordową nadwyżkę handlową. Eksport częściowo rekompensował słabości popytu krajowego, przy słabej aktywności zakupowej i kredytowej konsumentów, w tym na nadal trawionym przez kryzys rynku mieszkaniowym.
Trendy w polskiej gospodarce
PKB i produkcja
W 2025 roku produkcja sprzedana przemysłu wzrosła o3,0%. Mimo napięć handlowych, nadal osłabionej koniunktury u naszych partnerów handlowych oraz rosnącej presji ze strony chińskich producentów, polski przemysł zaczął powoli wychodzić z kilkuletniej stagnacji. Oznaki ożywienia widoczne były m.in.w działach przetwórstwa przemysłowego ukierunkowanych na eksport oraz powiązanych z budownictwem. Silnie w 2025 roku wzrosła produkcja dóbr inwestycyjnych.
Po trudnym 2024 roku, produkcja budowlano-montażowa zaczęła odbijać, choć łącznie jej wzrost w 2025 roku wyniósł tylko 0,7%. Rosła liczba realizowanych projektów infrastrukturalnych (m.in. lotnisko Port Polska, inwestycje na kolei, w portach) i energetycznych (m.in. wiatraki na Bałtyku, elektrownia atomowa, modernizacja sieci przesyłowych), czemu towarzyszyło rosnące wydatkowanie środków unijnych. Nie przełożyło się to jednak póki co na wyniki firm wyspecjalizowanych w inżynierii lądowej i wodnej, które zakończyły rok pod kreską. Spadkami zakończył się 2025 roku również w segmencie budowy budynków, przy czym ostatnie miesiące roku przyniosły w tym zakresie poprawę aktywności. Na plus wyróżniały się podmioty wykonujące prace specjalistyczne, które obejmują m.in. przygotowanie terenów pod inwestycje.
Źródło: GUS/Biuro Analiz Makroekonomicznych PZU
Rynek pracy i konsumpcja
w 2025 roku wyniosło 8 934,98 zł i było nominalnie wyższe niż przed rokiem o 8,1%, co stanowiło najniższą nominalną dynamikę płac w tym sektorze od 2020 roku. Choć w niektórych miesiącach widoczne było przejściowe przyspieszenie tempa wzrostu płac m.in. ze względu na efekty kalendarzowe i przesunięcia w terminach wypłat ruchomych składników, to presja na wynagrodzenia słabnie, co potwierdzają m.in. wyniki badań ankietowych NBP. Pomimo niższych zmian nominalnych, spadająca szybko inflacja CPI utrzymuje wzrost siły nabywczej płac na wysokim poziomie. W ubiegłym roku wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw wzrosły realnie o 4,5% r/r wobec 7,0% ich wzrostu w 2024 roku.
w 2025 roku wyniosło 6 445,9 tys. etatów i było o 0,9% niższe niż przed rokiem. Między styczniem a grudniem 2025 roku ubyło ok. 45 tys. etatów. Nadal osłabiona jest aktywność rekrutacyjna firm.
Słabszy popyt na pracę ze strony sektora przedsiębiorstw nie wpłynął istotnie na bezrobocie, m.in. ze względu na sytuację demograficzną. Stopa bezrobocia rejestrowanego w grudniu 2025 roku co prawda sięgnęła 5,7%, tj. była o 0,6 p.p. wyższa niż przed rokiem, a liczba bezrobotnych zarejestrowanych na koniec 2025 roku w urzędach pracy wyniosła 887,9 tys.i była o 101,7 tys. wyższa r/r. Statystyki te jednak nie świadczą o znaczącym pogorszeniu sytuacji na rynku pracy, są przede wszystkim efektem wejścia w życie reformy urzędów pracy, która ograniczyła w istotny sposób liczbę wyrejestrowań z bezrobocia, zwłaszcza tych wynikających z niestawienia się w urzędzie pracy w wyznaczonym terminie. Niezmiennie, sytuacja w Polsce pozostaje stosunkowo korzystna na tle innych państw UE – w grudniu 2025 roku niższą niż w Polsce stopą bezrobocia (od sezonowaną, liczoną według zharmonizowanej dla krajów UE metodologii) mogły się pochwalić jedynie Czechy (3,1%), a taką samą jak Polska –również Malta (3,2%).
Inflacja, polityka pieniężna i stopy procentowe
W 2025 roku tempo wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych utrzymało się na poziomie 3,6%.
Średnioroczna inflacja pozostała w pobliżu górnego przedziału pasma odchyleń od celu inflacyjnego NBP (2,5%, +/- 1 p.p.), ale kolejne kwartały przynosiły wyraźne hamowanie tempa wzrostu cen – w IV kwartale 2025 roku tempo wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych zwolniło do 2,5% r/r, po 3,0% r/r w III kwartale i wobec 4,1% r/r w II kwartale i 4,9% r/r w I kwartale 2025 roku. W efekcie inflacja w grudniu ub.r. była niższa od celu inflacyjnego NBP i wyniosła 2,4% r/r.
Proces dezinflacji wspierały m.in. korzystne tendencje cenowe na światowych rynkach żywności i paliw, mocny złoty oraz rosnąca presja konkurencyjna ze strony towarów importowanych z Chin do Europy. Dla wysokości inflacji w 2025 roku istotne znaczenie miało również kontunuowanie interwencji w zakresie cen energii elektrycznej oraz ciepła systemowego. Powoli hamowało też tempo wzrostu cen usług – w grudniu 2025 roku wyniosło ono 5,2% r/r i było najniższe od końca 2019 roku. Słabnącą presję cenową potwierdziła także inflacja bazowa, której główna miara – po wyłączeniu cen żywności i energii – spowolniła do 2,7% r/r w grudniu 2025 roku, tj. do poziomu najniższego od 6 lat. Jednocześnie, inna miara inflacji bazowej – po wyłączeniu cen administrowanych – spadła w koniec roku poniżej 2%.
Korzystne tendencje w procesach inflacyjnych skłoniły Radę Polityki Pieniężnej do wyraźnego złagodzenia polityki monetarnej. W 2025 roku RPP sześciokrotnie obniżała stopę referencyjną – w maju, lipcu, wrześniu, październiku, listopadzie i grudniu. Łącznie od początku roku koszt pieniądza spadł o 175 p.b., do poziomu 4,00% w grudniu.
Finanse publiczne
Zgodnie z notyfikacją fiskalną GUS, deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych w 2024 roku ukształtował się na poziomie 6,5% PKB, po 5,2% PKB w 2023 roku, zaś według wstępnych danych po III kwartale 2025 roku wyniósł około 7,0% PKB (w ujęciu narastającym). W dniu 26 lipca 2024 roku Rada UE podjęła decyzję o uruchomieniu procedury nadmiernego deficytu wobec Polski. W uzasadnieniu podano, że przekroczenie przez deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych wartości odniesienia (3% PKB) nie ma charakteru tymczasowego, co potwierdził odczyt za 2024 rok. Według Zalecenia Rady UE dla Polski z 8 lipca 2025 roku, czasowo wstrzymano stosowanie procedury ze względu na zgodność z rekomendowanym przez Radę tempem wzrostu wydatków netto. Wzrost deficytu w 2024 roku wynikał przede wszystkim ze wzrostu wydatków na obronność oraz podniesienia wynagrodzeń i świadczeń socjalnych. Według „Strategii zarządzania długiem sektora finansów publicznych w latach 2026-29” deficyt sektora instytucji rządowych i samorządowych ma stopniowo obniżać się od 2026 roku i osiągnąć poziom 4,7% PKB w horyzoncie strategii.
Deficyt budżetu państwa na koniec 2024 roku wyniósł 210,9 mld zł, wobec zakładanych w nowelizacji ustawy budżetowej 240,3 mld zł. Deficyt budżetowy w 2025 roku według ustawy budżetowej ma wynieść 288,8 mld zł, zaś ustawa budżetowa na 2026 rok zakłada wartość 271,7 mld zł.
Zgodnie z ostatnią notyfikacją fiskalną GUS, dług sektora rządowego i samorządowego w 2024 roku zwiększył się do 55,1% PKB z 49,5% PKB w 2023 roku, zaś według wstępnych danych po III kwartale 2025 roku wyniósł 58,1% PKB. Według „Strategii zarządzania długiem sektora finansów publicznych w latach 2026-29” dług sektora rządowego i samorządowego ma wzrosnąć do 75,3% PKB w 2029 roku, zaś państwowy dług publiczny może w 2028 roku przekroczyć próg ostrożnościowy 55% PKB, co oznaczałoby uruchomienie w 2030 roku procedur ostrożnościowych określonych w ustawie o finansach publicznych.
Otoczenie zewnętrzne w krajach bałtyckich i w Ukrainie
Według danych Banku Litwy wartość produktu krajowego brutto po trzech kwartałach 2025 roku osiągnęła 61,7 mld euro. Realny, niewyrównany sezonowo i kalendarzowo wzrost PKB wyniósł 2,8%. W III kwartale, w porównaniu z II kwartałem 2025 roku, odnotowano minimalny spadek PKB o 0,02%, natomiast w ujęciu rocznym zanotowano wzrost o 2,0%. Na osłabienie dynamiki PKB w III kwartale największy wpływ miały słabsze wyniki przedsiębiorstw z branży przetwórstwa przemysłowego, transportu o raz usług magazynowych. Z kolei pozytywnie na PKB oddziaływały sektory handlu hurtowego i detalicznego, działalności naukowej i technicznej oraz usług administracyjnych. W porównaniu z poprzednim kwartałem konsumpcja gospodarstw domowych zmniejszyła się o 0,7%, wydatki sektora instytucji rządowych i samorządowych spadły o 0,2%, natomiast nakłady brutto na środki trwałe wzrosły o 1,2%. Eksport towarów i usług obniżył się o 1,2%, przy jednoczesnym niewielkim wzroście importu o 0,1%.
W grudniu 2025 roku roczna inflacja, mierzona względem grudnia 2024 roku, wyniosła 3,2%. Na jej poziom wpłynął głównie wzrost cen mięsa, mleka i przetworów mlecznych, jaj, wyrobów tytoniowych oraz napojów spirytusowych. Wzrosły także ceny usług restauracyjnych, rzeczywistych czynszów płaconych przez najemców, konserwacji i napraw środków transportu. Jednocześnie odnotowano spadek cen samochodów oraz energii elektrycznej. Ceny dóbr i usług konsumpcyjnych w grudniu obniżyły się o 0,2% w porównaniu z poprzednim miesiącem.
Centralny Urząd Statystyczny Litwy poinformował, że w III kwartale 2025 roku stopa bezrobocia na Litwie wyniosła 6,6% odnotowując spadek o 0,6 p.p. w porównaniu do kwartału poprzedniego oraz o 0,2 p.p. w porównaniu do III kwartału poprzedniego roku. Stopa bezrobocia długotrwałego spadła w ciągu kwartału o 0,1 p.p., jednocześnie wzrosła o 0,4 p.p. w porównaniu do analogicznego okresu 2024 roku i ukształtowała się na poziomie 2,6%.
W III kwartale 2025 roku przeciętne miesięczne wynagrodzenie brutto (przed opodatkowaniem pracowników) w całej gospodarce (z wyłączeniem przedsiębiorstw indywidualnych) wyniosło 2 427,6 euro i w porównaniu z poprzednim kwartałem wzrosło o 1,7%. W sektorze publicznym przeciętne miesięczne wynagrodzenie brutto ukształtowało się na poziomie 2 586,0 euro (wzrost o 2,1% względem poprzedniego kwartału) a w sektorze prywatnym na poziomie 2 361,5 euro (wzrost o 1,5% w porównaniu do II kwartału).
Z danych opublikowanych przez Główny Urząd Statystyczny Łotwy wynika, iż w III kwartale 2025 roku produkt krajowy brutto w cenach stałych zwiększył się o 2,5% (wg danych nie wyrównanych sezonowo i kalendarzowo). W porównaniu z poprzednim kwartałem odnotowano wzrost PKB o 0,6% (wg danych wyrównanych sezonowo i kalendarzowo w cenach stałych). W III kwartale największy wkład we wzrost wartości dodanej wniosły sektor przetwórstwa przemysłowego, sektor budowlany oraz handel i działalność związana z obsługą rynku nieruchomości.
Spadek wartości dodanej odnotowano natomiast w sektorze opieki zdrowotnej oraz w rolnictwie, leśnictwie i rybołówstwie. W porównaniu z analogicznym okresem roku poprzedniego, całkowita wartość dodana zwiększyła się o 2,6%. W sektorach produkcyjnych wzrost wyniósł 5,5%, natomiast w sektorach usługowych o 1,6%.
W grudniu 2025 roku, w porównaniu z grudniem 2024 roku, średni poziom cen konsumpcyjnych wzrósł o 3,5%. Na jego poziom wpłynął przede wszystkim wzrost cen towarów i usług związanych z mieszkalnictwem (1,2 p.p.), w szczególności wzrost cen energii elektrycznej. Istotny wpływ na poziom cen miały również wyższe ceny żywności i napojów bezalkoholowych (1,1 p.p.), a ponadto wzrost cen towarów i usług z zakresu rekreacji i kultury (0,2 p.p.) oraz usług w obszarze opieki zdrowotnej (0,2 p.p.).
W listopadzie 2025 roku rzeczywista stopa bezrobocia na Łotwie wyniosła 6,9%, co oznacza wzrost o 0,1 p.p. zarówno w porównaniu z poprzednim miesiącem, jak i z analogicznym okresem roku poprzedniego. W ujęciu rocznym stopa bezrobocia wśród kobiet zwiększyła się o 0,2 p.p. i osiągnęła poziom 5,7%, natomiast wśród mężczyzn pozostała niezmieniona, wynosząc 8,1%.
Przeciętne miesięczne wynagrodzenie brutto w III kwartale 2025 roku wyniosło 1 835 euro, co stanowiło wzrost w ciągu roku o 7,8%, jednocześnie, w ujęciu kwartał do kwartału, wzrosło o 1,5%. W sektorze prywatnym roczny wzrost przeciętnych wynagrodzeń był o 1,0 p.p. wyższy niż w sektorze publicznym (odpowiednio 8,1% i 7,1%).
Średnie wynagrodzenie po opodatkowaniu wyniosło 1 361 euro (co stanowi 74,1% wynagrodzenia brutto) i wzrosło o 10,5% w ujęciu rok do roku, przewyższając wzrost zarówno cen konsumpcyjnych, jak i wynagrodzeń brutto. Realny wzrost wynagrodzeń netto, biorąc pod uwagę wzrost cen, wyniósł 6,3%.
Według danych Urzędu Statystycznego Estonii produkt krajowy brutto w III kwartale 2025 roku wzrósł o 0,9% w porównaniu z analogicznym okresem 2024 roku. Największy pozytywny wpływ w zmianę PKB miał sektor produkcyjny, którego wartość dodana wzrosła o 7,9%, ponadto, pozytywnie wpłynął sektor energetyczny oraz działalność związana z obsługą rynku nieruchomości. Negatywnie na tempo wzrostu gospodarczego wpłynął głównie handel hurtowy i detaliczny, gdzie wartość dodana spadła o 6,9%, a także transport i magazynowanie oraz działalność związana z ochroną zdrowia i pomocą społeczną.
W III kwartale nastąpiło przyspieszenie wzrostu handlu zagranicznego. Eksport wzrósł o 5,7%, a import o 5,6%. Eksport netto był dodatni drugi kwartał z rzędu, eksport towarów i usług Estonii przewyższył import o 147 mln euro.
W porównaniu do III kwartału poprzedniego roku konsumpcja prywatna obniżyła się o 0,6%. Odnotowano spadek wydatków na napoje alkoholowe i wyroby tytoniowe, usługi gastronomiczne i zakwaterowanie oraz transport. Jednocześnie najbardziej wzrosły wydatki na usługi finansowe i ubezpieczeniowe, edukację oraz wyposażenie wnętrz.
W listopadzie 2025 roku wskaźnik cen konsumpcyjnych spadł o 0,2% w porównaniu z październikiem i wzrósł o 4,9% w porównaniu z listopadem 2024 roku. Towary były o 2,9% droższe niż w listopadzie ubiegłego roku, a usługi o 7,9%.
Największy wpływ na zmianę wskaźnika w ujęciu rok do roku miały artykuły spożywcze, gdzie wzrost wyniósł 6,5%. Głównymi czynnikami wpływającymi na wzrost cen żywności były podwyżki cen mięsa i produktów mięsnych (o 7,1%), mleka, produktów mlecznych i jaj (o 8,4%), owoców (o 6,3%) oraz czekolady (o 27,8%). W porównaniu z listopadem ubiegłego roku odnotowano spadek cen odzieży i obuwia (o 5,7%), a także rekreacji i wypoczynku (o 0,1%).
Stopa bezrobocia w III kwartale 2025 roku ukształtowała się na poziomie 7,1%, co oznacza obniżenie o 0,7 p.p. w porównaniu do poprzedniego kwartału oraz o 0,3 p.p. w porównaniu do III kwartału ubiegłego roku.
Przeciętne miesięczne wynagrodzenie brutto w III kwartale 2025 roku wyniosło 2.075 euro i było wyższe o 5,9% niż w analogicznym kwartale ubiegłego roku. Jednocześnie, w ujęciu rok do roku, tempo wzrostu wynagrodzeń uległo spowolnieniu.
Największy wzrost wynagrodzeń w porównaniu z III kwartałem 2024 roku odnotowano w sektorze wytwarzania i dystrybucji energii elektrycznej (o 15,3%) a także w przetwórstwie przemysłowym (o 7,7%), sektorze finansowym i ubezpieczeniowym (o 7,2%) oraz w budownictwie (o 7,0%).
Agresja Rosji przeciwko Ukrainie, rozpoczęta 24 lutego 2022 roku, doprowadziła do urzeczywistnienia szeregu ryzyk zarówno dla obywateli, jak i dla sektora biznesowego. Mimo trudnych warunków gospodarka Ukrainy stopniowo dostosowuje się do nowych realiów i podejmuje działania na rzecz odbudowy. Proces ten przebiega jednak powoli, głównie ze względu na konsekwencje działań wojennych, w tym masowe ataki oraz rozległe zniszczenia infrastruktury krytycznej.
Ożywienie w gospodarce nadal odbywa się dzięki popytowi konsumpcyjnemu na rynku krajowym. W III kwartale 2025 roku gospodarka odnotowała realny wzrost produtu krajowego brutto o 0,8% względem poprzedniego kwarału oraz o 2,1% w porównaniu do III kwartału 2024 roku. Istotnym czynnikiem wzrostu gospodarczego była intensyfikacja zbiorów wczesnych plonów, stabilny popyt konsumpcyjny oraz poprawa sytuacji w sektorze energetycznym.
W październiku 2025 roku tempo inflacji spadło do poziomu 10,2%. Mimo obserwowanego wyhamowania, presja inflacyjna pozostaje istotna i wynika głównie z rosnącego popytu konsumpcyjnego, wysokich kosztów prowadzenia działalności gospodarczej, rosnących kosztów pracy oraz osłabienia kursu hrywny.
Decyzją Narodowego Banku Ukrainy z 23 października 2025 roku utrzymano stopę dyskontową na poziomie 15,5%. Działanie to ma na celu zwiększenie atrakcyjności krótkoterminowych depozytów w hrywnie oraz stabilizację warunków na krajowym rynku finansowym.
W 2025 roku dynamika eksportu towarów uległa wyraźnemu spowolnieniu, co było konsekwencją słabszych zbiorów w roku poprzednim oraz obniżonego popytu na rynkach zagranicznych. Dodatkowo negatywny wpływ miało zniesienie przez Unię Europejską preferencji handlowych w czerwcu 2025 roku i powrót do warunków obowiązujących przed lutym 2022 roku. Funkcjonowanie korytarza morskiego bez zakłóceń pozwoliło jednak na przekierowanie znaczącej części eksportu produktów rolnych na inne rynki. Jednocześnie, z uwagi na rosnące potrzeby obronne oraz konieczność zwiększonych zakupów gazu i węgla koksowego, odnotowano przyspieszenie wzrostu importu. W rezultacie na koniec września 2025 roku deficyt handlowy osiągnął poziom 45,2 mld dolarów.
Nominalne dochody gospodarstw domowych zwiększały się przede wszystkim za sprawą rosnących wynagrodzeń w sektorze prywatnym oraz dalszego obniżania się stopy bezrobocia. Jednocześnie w ujęciu realnym tempo wzrostu łącznych dochodów ulegało stopniowemu osłabieniu. W III kwartale przeciętne wynagrodzenie wzrosło nominalnie o 20% r/r. Stopa bezrobocia kontynuowała spadek i, według szacunków NBU, obniżyła się do poziomu około 12%, osiągając najniższą wartość od początku pełnoskalowej rosyjskiej agresji.
Zgodnie z danymi ONZ liczba migrantów z Ukrainy nadal stopniowo rośnie i na dzień 14 listopada 2025 roku wynosi 5,9 mln osób. Warto zaznaczyć, że w statystyce tej uwzględniono również osoby zmuszone do opuszczenia kraju oraz te, które zostały deportowane do Rosji. Od początku 2025 roku Ukrainę opuściło około 294 tys. osób. Według Międzynarodowej Organizacji ds. Migracji (IOM), we wrześniu 2025 roku na terytorium Ukrainy przebywało 3,7 mln osób wewnętrznie przesiedlonych, natomiast 4,5 mln osób powróciło do swoich stałych miejsc zamieszkania.
Od momentu wybuchu wojny agencja ratingowa S&P Global Ratings wielokrotnie aktualizowała długoterminowe ratingi kredytowe Ukrainy w walucie obcej. Według stanu na 3 czerwca 2025 roku agencja Standard & Poor’s obniżyła długoterminowy rating suwerenny Ukrainy w walucie obcej do poziomu „SD/SD” (selektywna niewypłacalność), co było konsekwencją braku spłaty kolejnej raty warrantów powiązanych z dynamiką PKB. Jednocześnie potwierdzono długoterminowe i krótkoterminowe ratingi kredytowe w walucie krajowej na poziomie „CCC+/C”, przy czym perspektywa ratingu długoterminowego w walucie krajowej pozostała stabilna.
Z kolei 14 listopada 2025 roku międzynarodowa agencja Fitch Ratings utrzymała długoterminowy rating Ukrainy w walucie krajowej na poziomie „CCC+”. Równocześnie potwierdzono długoterminowy rating w walucie obcej na poziomie „RD” (restricted default).
